CLOSE ✕
Contact

Email Adress: Stg81282@gmail.com

Jiwansingh Sheombar

Jiwansingh Sheombar (1957), militair

Jiwansingh Sheombar was beroepsmilitair.Jiwansingh Sheombar werd op 15 april 1957 geboren in het district Suriname (nu Wanica). Hij was de derde van een gezin van negen kinderen. Hij bezocht de openbare school in Livorno en daarna de Shri Hanuman school voor de Mulo. In die tijd woonde hij bij een tante aan het Pad van Wanica, omdat het dichter bij de school was dan het huis van zijn ouders. Hij leefde daar heel gezellig. Na de Mulo school ging hij in het leger voor het vervullen van zijn dienstplicht. Hij diende vier tot vijf jaren en vertrok naar Holland om beroepsmilitair te worden. Hij volgde daar een vierjarige infanterie opleiding.

Reeds als kind was hij zeer sociaal en hield erg van mensen. Zijn zus herinnerde zich dat hij haar als grote broer op zaterdagmorgen meenam naar de CCS-bibliotheek. Komend uit een echt voetbalgezin, was hij een enthousiast voetballer. Hij speelde voor Takdir Boys.Tijdens de coup van 1980 was hij in Nederland. Hij moest terugkeren naar Suriname, omdat hij was uitgezonden met een beurs. Hij wilde graag voor zijn land werken en keerde terug in 1981. Hij was erg teleurgesteld dat hij niet werd bevorderd, ondanks zijn inspanningen. Zijn vader wilde hem terugsturen naar Nederland, maar hij bleef. Zijn vrienden wilde hij niet in de steek laten.

In maart 1982 is hij betrokken bij de Rambocuscoup. Na de mislukking werd hij opgesloten en mishandeld. In het Fort Zeelandia ontmoette hij onder meer Bram Behr, die willekeurig was gearresteerd. In het gevang vierde hij zijn 25e verjaardag. Hij werd uiteindelijk in een omstreden proces veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf. Hij werd in de nacht des doods uit de Santo Boma gevangenis gehaald en naar het Fort Zeelandia gebracht om op 8 december 1982 te worden geëxecuteerd, evenals veertien andere critici van het militaire regime.
Zijn vader dacht dat hij meedeed aan de Rambocuscoup omdat hij voor herstel van de democratie was en ontevreden was over zijn behandeling in het leger.

In december 1982 zei hij tegen zijn familie: "Als ze me 's nachts komen halen, dan ben ik er niet meer’. Zijn familie was niet op de hoogte van de moord, pas na dagen vertelde een neef dat Jiwansingh dood was. Vader, moeder en oudste zus zijn gaan kijken in het mortuarium, Jiwansingh was moeilijk te herkennen.

Opkomen voor de rechten onder moeilijke omstandigheden, daar stond Jiwansingh voor. Zijn dood was een groot verlies voor de familie, die alles voor hem betekende. Diploma's en insignes werden steeds opgedragen aan zijn vader. Op zijn linkerborst was getatoeëerd: "God bless my mother’. Hij leeft voort in de herinnering van zijn familie als een goed mens. 

Jiwansingh Sheombar wordt nationaal herdacht als een van de vijftien helden van de democratie.

Belangrijkste bron: Zolang ze praten, blijf ik. Een boek over de vijftien slachtoffers van 8 december 1982. Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede (OGV), 2001, Paramaribo, Suriname.

BEKIJK DE DOCUMENTEN

Waarschuwing: in deze rapporten staan schokkende beschrijvingen!

BEKIJK