CLOSE ✕
Contact

Email Adress: Stg81282@gmail.com

Josef Slagveer

Josef Slagveer (1940), journalist.

Josef Slagveer werd op 25 januari 1940 geboren te Totness in het district Coronie. "De coup van Bouterse en zijn mannen was nog een paar uren oud en ik stond daar met mijn pen aan de poorten van de kazerne om mijn diensten aan te bieden." Een passage uit de ‘monoloog’ van Josef Slagveer, geschreven door Hugo Post in het toneelstuk De tranen van Den Uyl (1988). Een vurige journalist, zo werd Slagveer in zijn glorietijd door de massa gezien. Voor de objectieve beoordelaar is zijn optreden daardoor niet altijd verdedigbaar. ‘Hij had fanatiek voor de onafhankelijkheid van zijn land gestreden en ontwikkelde zich tot een voorname verborgen politicus’, zei broer John.

Josef kreeg het geregeld aan de stok met de autoriteiten. In 1971 richtte hij met Rudi Kross het persbureau Informa op. Die gaf een dagelijks bulletin uit en het weekblad Actueel. In 1973 zat hij drie dagen vast tijdens een politieke staking. Hij werd ervan verdacht medewerking te hebben verleend bij een actie van geweldloze maar verstrekkende burgerlijke ongehoorzaamheid. "Maar Josef handelde altijd uit diepe overtuiging, waarbij het hem om land en volk ging", zegt zijn broer.

Hij had ook een belangrijk aandeel in het onthullen van corruptieschandalen, waarbij vooraanstaande personen betrokken waren. Bekend was zijn publicatie het Dossier Soemita (1977). Ook zijn Moord in Saramacca (1980) trok aandacht. Slagveer begon zelfstandig een offset drukkerij onder de naam Aktueel Pers.

In 1980 werd hem door de militaire machthebbers gevraagd mee te helpen in het ‘revolutionaire proces’. Slagveer ging in op het verzoek van de militaire leiders, die het bestuur van het land met geweld hadden overgenomen. Toen echter de corruptie hoogtij vierde binnen het nieuwe regime en het Militair Gezag definitief een militaire staat wilde vestigen, verbrak Josef de banden met de dictatuur, hetgeen hem niet in dank werd afgenomen.

Josef ging gebukt onder de afglijdende situatie waarin het land zich bevond, temeer daar hij vertrouwen had gegeven aan de militairen die hij als ‘vrienden’ had beschouwd. In zijn dagboek schreef hij: "Ik kan mijn gedachten niet meer bijhouden. Sinds ik het weet, holt mijn leven voor me uit. Ik ben machteloos, ik ren achter mezelf aan". Slagveer schreef het volgende gedicht in zijn dagboek:

In memoriam mezelf
mijn dagen zijn geteld

dit is reeds lang voorspeld voor ik geboren werd,
de dood doet zacht zijn plicht, ik trek nog aan het licht
als mens, de drang te willen levenniets heb ik hier volbracht 
wel heb ik iets gebracht 
een orchidee, die verdord, in mijn graf moeten rusten.

In de vooravond van 7 december 1982, de dag voor zijn executie, las Josef op de televisie een verklaring voor dat hij zich bezighield met het voorbereiden van een coup. Het was duidelijk merkbaar dat hij mishandeld was en onder dwang de verklaring voorlas. De journalistiek bedreven Josef liet non-verbaal maar trefzeker aan het publiek blijken dat het hier om een cynische misleiding door de machthebbers ging.

Josef Slagveer wordt nationaal herdacht als een van de vijftien helden van de democratie.

Belangrijkste bron: Zolang ze praten, blijf ik. Een boek over de vijftien slachtoffers van 8 december 1982. Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede (OGV), 2001, Paramaribo, Suriname.

BEKIJK DE DOCUMENTEN

Waarschuwing: in deze rapporten staan schokkende beschrijvingen!

BEKIJK